سدیم سلنیت

معرفی:

سلنیت سدیم یک ترکیب غیر آلی با فرمول Na2SeO3 است. این نمک یک جامد بی رنگ است. پنتاهیدرات Na2SeO3 (H2O) 5 رایج ترین ترکیب سلنیوم محلول در آب است.

بیش از 50 سال پیش ، رئیس جمهور ایالات متحده ریچارد نیکسون "جنگ" علیه سرطان را آغاز کرد. اگرچه از آن زمان میلیاردها دلار هزینه شده است ، و تلاشهای زیادی در این جنگ انجام شده است ، سرطان هنوز وجود دارد و به جز چند نوع سرطان (به عنوان مثال ، سرطان خون در کودکان) میزان مرگ و میر در همان سطح است. باید تأکید کرد که در دهه های اخیر تعدادی از ترکیبات دارویی کشف شده است که متأسفانه سرطان را در انسان دوا نمی کند ، بلکه فقط عمر آنها را طولانی می کند و بسیار گران قیمت و همزمان برای شرکت های بزرگ دارویی مفید است [1]. بنابراین ، این باور راحت که لاعلاج سرطان است غالب است. علی رغم این نتیجه بدبینانه ، دانشمندان به طور مداوم بر روی استراتژی های مختلف برای درمان سرطان تمرکز می کنند. در حالی که داروهای شیمیایی هم سرطان و هم سلول های سالم را از بین می برند ، معلوم شد که انسان دارای سیستم ایمنی بسیار کارآمدی است که سلول های سرطانی را شناسایی و به طور موثری از بین می برد [2]. آسیب سیستم ایمنی یکی از علل احتمالی بروز سرطان است. اینکه چرا اکثر تومورهای جامد در برابر درمان سیستم ایمنی سلولی مقاوم هستند ، اصطلاحاً درمان ایمنی ، همچنان یک معما است. تعدادی از فرضیه ها سعی در تبیین این پدیده داشته اند ، اما هیچ یک از آنها نتیجه ای در مورد چگونگی جلوگیری و غلبه بر این نتیجه نگرفته اند [3]. این مقاله نظرات این موضوعات را بر اساس دهه ها تحقیق در مورد پروتئین های خون و تجربه شخصی ما با سلنیوم و فعالیت ضدسرطان چند جهته آن ارائه می دهد.

سلنیت سدیم برخلاف سایر اشکال سلنیوم به اشتباه یک آنتی اکسیدان در نظر گرفته می شود. در این مقاله ، بحث شده است که این ترکیب نقش مهمی در مرحله اولیه سرطان بازی می کند. نقش کمتر شناخته شده ، حتی بیشتر ضروری سلنیت در تحریک سیستم ایمنی سلولی است [4]. علاوه بر این ، مطالعات خاص نشان می دهد که سلنیت ممکن است آنژیوژنز را مهار کرده و به ترمیم قطعات آسیب دیده DNA کمک کند. با این حال ، مهمترین عملکرد این ترکیب در مبارزه با سرطان ممکن است فعال شدن مستقیم سلولهای قاتل طبیعی (NK) باشد. علاوه بر این ، و کاملاً غیر منتظره ، نشان داده شد که سلنیت سدیم گروه های سولفیدریل را روی غشای سلول تومور به دی سولفیدهای مربوطه اکسید می کند و باعث عدم دسترسی به تبادل با پروتئین های دیگر پلاسما می شود.

کاربرد:

سلنیت سدیم معمولاً به عنوان منبع سلنیوم در تحقیقات بیولوژیکی مورد استفاده قرار می گیرد ، جایی که سلنیوم یک عنصر کمیاب ضروری است که به طور معمول از طریق سرم تأمین می شود. سلنیوم در سلنوپروتئین هایی مانند گلوتاتیون پراکسیداز و تیوردوکسین ردوکتاز وجود دارد که حاوی آنالوگ سلنیوم سیستئین ، سلنوسیستئین است. به طور خاص ، گلوتاتیون پراکسیداز به عنوان پاک کننده پراکسیدها در سم زدایی در داخل بدن نقش دارد. سلنیت سدیم در مکمل های مختلف محیطی برای استفاده در کشت سلولی گنجانده شده است. از سلنیت سدیم در مطالعات تکثیر سلولی و تحقیقات سرطان استفاده شده است. از آن برای تغییر بیان ژن در سلولهای HepG2 استفاده شده است که توسط ریزآرایه های cDNA تجزیه و تحلیل می شود. سلنیت سدیم می تواند اثر متقابل پروتئین انگشت روی / DNA را مهار کند. نشان داده شده است که سلنیت سدیم پتانسیل های غشای میتوکندری را تغییر می دهد و بنابراین به طور بالقوه به آپوپتوز کمک می کند.