از معرفی بسیاری از متون علمی، یافتن اینکه آهن هِم به عنوان گروه مصنوعی (محل فعال) هموگلوبین، میوگلوبین و گلبولهای قرمز خون، که به آهن پورفیرین نیز معروف است، که از پورفیرین و یک مولکول تشکیل شده است، تعریف میشود، دشوار نیست. از آهن آهنی ترکیب پورفیرین، فرمول مولکولی C34H30FeN4O4، جرم مولکولی نسبی 614.48. آهن هِم یک ماده مغذی مهم در خون است، بنابراین خون حیوان منبع اصلی آن است.
آهن به عنوان یک مکمل معدنی رایج برای بسیاری از مردم شناخته شده است، اما چه نوع منابع آهنی در انواع مکمل های آهن استفاده می شود؟ کدام مکمل آهن برای خون بهتر است؟ اینها اغلب برای بسیاری از افراد ناشناخته است. امروز می خواهم یک منبع حیوانی واقعی آهن آهنی در منبع ترکیبات آهن را به شما معرفی کنم -آهن هِم.
According to the different absorption mechanisms and routes, dietary iron is generally divided into two categories, namely non-heme iron and heme iron. Non-heme iron is mainly found in vegetables, grains, beans and other plant foods; heme iron is mainly found in animal liver, animal whole blood, red meat, poultry and livestock meat and other animal foods.
مکمل های رایج آهن موجود در بازار شامل سولفات آهن، کلرید آهن، گلوکونات آهن، لاکتات فروس، سوکسینات آهن و فومارات آهن هستند. میزان مصرف آن در بدن کم است، عوارض سمی و جانبی آن زیاد است و بوی زنگ فلز خاصی دارد که خوردن آن برای مدت طولانی مشکل است.آهن هِمیک آهن بیولوژیک است که می تواند مستقیماً توسط سلول های مخاطی روده و بدون علائم تحریک گوارشی جذب شود و فراهمی زیستی بالایی دارد. مکمل آهن ایده آل تری است.
